سیبلی به نام “خدا” 

 

اتفاقات واسه رخ دادن نیاز به زمان دارن؛ فرض کنین زمانی نبود و شما با با اولین گاز بر همبرگرتان بیست کیلو چاق می شدید گاز دوم رو می زدید؟

یا بدونین با اولین کام سیگار نفستون قطع می شه. سیگار رو روشن می کنین؟

وحال فرض کنین با گسترش فرهنگ زور گرایی و سیبل کردن خدا شاهد همچین بی مسئولیتایی در جامعه باشیم. باز فرهنگ زور گرایی رو گسترش میدیم؟

حال شاید یک جوون هفده ساله مثل من نداند زور گرایی چیه؟ جبرگرایی همون پاسخای از سر رد کنی پدرهاومادرانمان هست، که وقتی می پرسیدیم ما چیجوری متولد شدیم می گفتن:

خدا تورا به ما داد.

یا می گفتیم به چه دلیل عمو دستش شکسته، می گفتن:

خدا تنبیهش کرده.

و همین طور ادامه پیدا تا جایی که وزیری که حاصل همین تفکرها و تربیت هاست موقع زلزله اونو آزمایش الهی می خواند و دیگری اونو حاصل گناه افراد جامعه. انگار بلادکفریا گناه ندارن که با هشت ریشتر زلزله آب در دلشون تکون نمی خورد.

البته طبیعی هم هست چون در کودکی کسی بهش نگفته پسرم اگه از ارتفاعی پرت شی فرقی نمی کنه آدم خوبی باشی یا آدم بد، حتما می خوری زمین؛ مگه این که ایمنی ات رو رعایت کنی یا این که چاره اندیشی کنی.

سیبلی به نام “خدا”  آموزشی

و اون با همون تفکر جبری پیش اومده تا جایی که هنگام زلزله به جای تحکیم زیر ساختا به فکر یک بهونه دیگر واسه دماگوژیسمه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   سرقفلی چیه و چه فرقی با حق کسب یا پیشه یا تجارت داره؟ 

بیایید افسوس نخوریم. به جای اون تا دیر تر نشده فرهنگ و تربیتمان رو درست کنیم.

شخصیت خودمون و دور و بریا مون به شکلی شه که موقع آلودگی هوا به دعا متوسل نشیم. به دنبال راه حل باشیم.

سیبلی به نام “خدا”  آموزشی

و یا موقع زلزله بیاندشیم چه کنیم تا در زمین لرزهای بعد این همه هم وطن از دست نرود. این همه خونواده داغ دار نشه ، این همه ضرر به بار نیاد و قس علی هذا…

سیبلی به نام “خدا”  آموزشی

یا علی کمک

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید